Entertainment Expenses: 50 Per Cent or 100 Per Cent?

Hampir setiap pengiraan cukai di Malaysia memotong separuh baris hiburan dan terus berlalu. Itu silap dalam kedua-dua arah. Sebahagian daripada apa yang dipotong separuh sepatutnya ditolak sepenuhnya (tidak dibenarkan langsung), dan banyak lagi yang sepatutnya tidak dipotong separuh langsung.

Perenggan 39(1)(l) Akta Cukai Pendapatan 1967 menafikan jumlah bersamaan lima puluh peratus daripada perbelanjaan yang dibelanjakan bagi penyediaan hiburan. Melekat kepadanya ialah lapan proviso, bernombor (i) hingga (viii) — bukan enam, seperti yang sering dinyatakan. Public Ruling No. 4/2015 merujuk kepadanya sepanjang dokumen tersebut sebagai proviso (i) hingga (viii).

Tiga soalan, mengikut turutan

1. Adakah ia hiburan? Seksyen 18 mentakrifkan hiburan sebagai penyediaan makanan, minuman, rekreasi atau hospitaliti dalam apa jua bentuk, atau penginapan atau perjalanan yang berkaitan dengan memudahkan hiburan tersebut, oleh seseorang atau seorang pekerja berhubung dengan perniagaan. Mulai tahun taksiran 2014, takrifan itu turut merangkumi hiburan yang disediakan bagi tujuan promosi. Jika perbelanjaan itu bukan hiburan, perenggan 39(1)(l) langsung tidak terpakai — promosi tanpa unsur hiburan boleh ditolak sepenuhnya di bawah s.33(1).

Dalam kes NV Alliance Sdn Bhd lwn KPHDN, Mahkamah Rayuan memutuskan bahawa insentif tunai yang dibayar kepada ejen jualan bukan hiburan. Dengan membaca hospitaliti dalam apa jua bentuk bersama makanan, minuman, rekreasi, mahkamah menggunakan kaedah noscitur a sociis dan ejusdem generis serta menghadkan perkataan am itu kepada genus yang sama dengan perkataan khusus tersebut. Wang tunai tidak tergolong di dalamnya.

2. Adakah ia dibelanjakan sepenuhnya dan semata-mata di bawah s.33(1)? Jika tidak, tiada apa-apa yang boleh ditolak. Public Ruling No. 4/2015 memberikan dua contoh yang sering mengelirukan orang: ketuhar gelombang mikro yang diberikan kepada pelanggan sebagai hadiah perkahwinan, dan makan tengah hari yang dibelanjakan untuk bakal pelanggan — kedua-duanya tidak dibenarkan langsung, bukan dipotong separuh.

3. Adakah proviso terpakai? Jika ya, 100 peratus. Jika tidak, 50 peratus.

Jadual keputusan

Proviso	Kategori	Perkara yang perlu diberi perhatian
(i)	Hiburan untuk pekerja	Gagal jika penyediaan itu bersifat sampingan kepada hiburan untuk pihak lain — tetapi pembekal yang menghadiri majlis makan malam tahunan kakitangan adalah sampingan dengan sendirinya, dan keseluruhan kos itu kekal boleh ditolak
(ii)	Hiburan yang disediakan untuk bayaran dalam urusan biasa perniagaan yang menyediakan hiburan untuk bayaran	Persembahan kebudayaan hotel, makanan dalam penerbangan
(iii)	Hadiah promosi di pameran perdagangan atau perindustrian yang diadakan di luar Malaysia bagi menggalakkan eksport	Luar negara sahaja
(iv)	Sampel promosi bagi produk perniagaan itu sendiri	Mesti produk perniagaan itu sendiri
(v)	Hiburan bagi acara kebudayaan atau sukan yang terbuka kepada orang ramai, semata-mata untuk mempromosikan perniagaan	Acara khas ahli sahaja gagal syarat ini; ruling menyatakan perarakan Hari Kebangsaan bukan acara kebudayaan
(vi)	Hadiah promosi dalam Malaysia yang membawa iklan atau logo perniagaan yang jelas	Tidak semestinya produk perniagaan itu sendiri, tetapi mesti diberikan kepada orang ramai secara tidak diskriminatif — hadiah mahal kepada individu terpilih gagal syarat ini
(vii)	Hiburan yang berkaitan sepenuhnya dengan jualan yang terhasil daripada perniagaan	Pelancaran produk, baucar penebusan, hadiah cabutan bertuah, lawatan insentif peniaga, minuman ringan semasa pelanggan menunggu
(viii)	Laluan cuti bagi acara tahunan dalam Malaysia yang melibatkan majikan, pekerja dan keluarga terdekat	Kos perjalanan termasuk di sini; makanan dan penginapan dalam perjalanan yang sama termasuk di bawah proviso (i)

Apa-apa yang di luar jadual ini dipotong separuh: majlis makan malam untuk pembekal, bakul hadiah perayaan untuk mengekalkan hubungan, bunga untuk cawangan baharu pelanggan.

Kesilapan lazim

Memotong separuh sesuatu yang sepatutnya ditolak sepenuhnya (tidak dibenarkan langsung). Melayan bakal pelanggan yang belum lagi menjadi pelanggan gagal ujian s.33(1) sebelum sampai ke perenggan 39(1)(l).

Menganggap proviso berkaitan jualan sebagai tidak terhad. Proviso (vii) memerlukan hiburan itu berkaitan sepenuhnya dengan jualan yang terhasil daripada perniagaan. Baucar dan hadiah berasaskan mata ganjaran hanya menjadi hiburan apabila pelanggan menebusnya.

Mengelirukan dua proviso hadiah. Pameran perdagangan luar negara termasuk dalam proviso (iii); hadiah berlogo dalam Malaysia termasuk dalam proviso (vi). Hadiah tanpa logo yang diberikan dalam Malaysia tidak termasuk dalam mana-mana satu dan dipotong separuh.

Menambah balik insentif tunai. Kes NV Alliance mengecualikan insentif tersebut sepenuhnya daripada perenggan 39(1)(l), dan Public Ruling No. 4/2015 turut menyatakan secara berasingan bahawa wang tunai tidak termasuk dalam takrifan seksyen 18.

Membahagikan hari keluarga secara tidak betul. Ruling ini membahagikan satu perjalanan antara proviso (viii) bagi kos perjalanan dan proviso (i) bagi makanan, minuman dan penginapan — kedua-duanya boleh ditolak sepenuhnya, tetapi atas sebab yang berbeza.

Langkah seterusnya

Klasifikasikan semula lejar hiburan mengikut proviso sebelum memotongnya separuh, dan simpan bukti yang mengesahkan kategori tersebut — senarai tetamu bagi majlis makan malam kakitangan, artwork yang menunjukkan logo pada hadiah promosi, pengiklanan awam bagi acara yang ditaja. Kemudian semak selebihnya seksyen 39, kerana hiburan hanyalah satu baris daripada senarai larangan yang jauh lebih panjang.