Di Mana Sebenarnya Tenaga Kerja Malaysia — dan Berapa Kosnya Mengikut Negeri

Idea pertama yang dibawa setiap pengasas kepada pemilihan tapak di Malaysia ialah bahawa berpindah keluar dari Lembah Klang mengurangkan bil gaji. Data mengatakan ia berbuat demikian — dan undang-undang mengatakan sebahagian besar penjimatan itu bukan milik anda untuk diambil, kerana paras minimum dan setiap sumbangan di atasnya ditetapkan secara persekutuan.

Kedua-dua bahagian itu benar serentak. Inilah di mana garisannya jatuh.

Berapa sebenarnya kos buruh mengikut negeri?

Survei Gaji dan Upah DOSM bagi tahun rujukan 2024, meliputi warganegara Malaysia sahaja, ialah satu-satunya siri gaji peringkat negeri rasmi yang wujud:

Baca takrifan lajur sebelum anda gunakannya. Ini ialah gaji dan upah — pekerja sahaja. Ia mengecualikan pekerja sendiri, majikan dan pekerja keluarga tidak bergaji, jadi ia bukan pendapatan isi rumah dan bukan ukuran kemakmuran tempatan. Bagi Malaysia gaji bulanan median ialah RM2,793 manakala pendapatan isi rumah median ialah RM7,017; kedua-duanya menjawab soalan berbeza dan tidak boleh sekali-kali diletakkan dalam satu jadual.

Negeri	Gaji bulanan median	Purata	Penerima (‘000)
W.P. Putrajaya	RM4,598	RM5,091	38.5
W.P. Kuala Lumpur	RM3,687	RM4,782	752.9
Selangor	RM3,350	RM4,052	2,610.5
Pulau Pinang	RM2,934	RM3,787	642.2
W.P. Labuan	RM2,931	RM3,812	32.3
Johor	RM2,582	RM3,414	1,388.0
Melaka	RM2,528	RM3,469	350.9
Negeri Sembilan	RM2,503	RM3,626	356.6
Pahang	RM2,491	RM3,337	465.6
Sarawak	RM2,490	RM3,424	771.7
Sabah	RM2,236	RM3,389	730.0
Kedah	RM2,051	RM3,053	569.3
Perak	RM2,050	RM3,172	735.7
Perlis	RM2,038	RM3,257	80.0
Terengganu	RM2,021	RM3,107	320.3
Kelantan	RM1,914	RM3,091	393.8
Malaysia	RM2,793	RM3,652	10,238.4

Median Putrajaya ialah 2.4 kali ganda median Kelantan. Itu jurang sebenar dan ia berbaloi difahami — tetapi baca lajur purata di sebelahnya. Purata Kelantan RM3,091 ialah 61 peratus di atas mediannya, iaitu tanda lapisan profesional kecil yang duduk di atas asas upah rendah yang besar. Anda tidak mengambil median. Anda mengambil daripada bahagian atas yang nipis dalam taburan yang nipis.

Pulau Pinang berada pada RM2,934, kira-kira 14 peratus di bawah Selangor dan 5 peratus di atas Labuan — jurang yang jauh lebih sempit daripada yang dicadangkan oleh reputasi kluster itu.

Di mana orangnya?

Tenaga buruh mutlak mengikut negeri, daripada laporan suku tahunan DOSM, orang dalam ribuan:

Negeri	Tenaga buruh S1 2026	Bekerja S1 2026	Kadar pengangguran S1 2026
Selangor	4,136.4	4,053.9	2.0%
Johor	2,185.0	2,132.9	2.4%
Sabah	1,885.5	1,782.2	5.5%
Sarawak	1,262.1	1,219.8	3.4%
Perak	1,233.0	1,190.6	3.4%
W.P. Kuala Lumpur	1,210.4	1,169.6	3.4%
Kedah	999.0	974.9	2.4%
Pulau Pinang	947.8	922.3	2.7%
Malaysia	17,232.0	16,725.6	2.9%

Selangor dan Kuala Lumpur bersama-sama memiliki 5.35 juta pekerja — 31 peratus tenaga buruh kebangsaan dalam dua bidang kuasa yang bersempadan. Pulau Pinang, walaupun dengan seluruh berat perindustriannya, mempunyai 948,000, lebih kecil daripada Kedah di sebelahnya.

Pada ukuran tahunan, penyertaan tertinggi di Putrajaya pada 79.0 peratus, Selangor 78.4, Kuala Lumpur 75.8, Pulau Pinang 72.2 dan Johor 72.0, berbanding 70.8 peratus kebangsaan — tertinggi yang pernah direkodkan oleh DOSM. Pengangguran terendah di Putrajaya pada 1.1 peratus, Melaka 1.6 dan Pahang 1.8, dan tertinggi di Sabah pada 7.2 peratus, Labuan 6.3, Perlis 3.9, serta Kelantan dan Perak kedua-duanya pada 3.5.

Tiada kadar pengangguran negeri 2025 tunggal, dan anda patut berhenti mencarinya. Laporan tahunan DOSM dan siri suku tahunannya yang disemak semula sendiri tidak selari: Sabah ialah 7.2 peratus dalam laporan tahunan berbanding 6.3 peratus yang dipuratakan daripada suku tahun yang disemak semula, Kelantan 3.5 berbanding 4.1, penyertaan Selangor 78.4 berbanding 77.4. Dua penerbitan DOSM rasmi, dua jawapan, tiada penjelasan dalam mana-mana. Sentiasa namakan vintaj — 7.2 peratus, Laporan Survei Tenaga Buruh 2025 atau 5.5 peratus, S1 2026 — dan jangan sekali-kali darabkan kadar tahunan dengan paras suku tahunan.

Dua lagi perangkap jika anda pergi ke sumber sendiri. Tiada set data terbuka tahunan peringkat negeri langsung — angka negeri tahunan hanya wujud dalam imej carta dalam PDF laporan. Dan CSV data terbuka DOSM bukan pengganti selamat untuk penerbitan: labour/lfs_qtr_state.csv ialah vintaj tidak disemak semula yang usang yang berhenti pada S3 2025 dan bercanggah dengan siri disemak semula yang diterbitkan, dan ia membawa pemutusan S1 2024 yang tidak ditandakan daripada pengasasan semula Banci 2020. Petik PDF atau XLSX.

Mengapa penjimatan berkanun jauh lebih kecil daripada jurang gaji?

Kerana paras minimum dan kos tambahan adalah persekutuan.

Perintah Gaji Minimum 2024, P.U.(A) 376, menetapkan RM1,700 sebulan dan RM8.72 sejam di setiap negeri. Satu-satunya pengecualian yang pernah wujud, penangguhan kepada RM1,500 bagi majikan dengan kurang daripada lima pekerja, berjalan dari 1 Februari hingga 31 Julai 2025 dan luput; perenggan 5 membawa semua orang kepada RM1,700 mulai 1 Ogos 2025. Tiada Perintah 2026 dibuat.

Di atas paras minimum, tambahan adalah sama di mana-mana: KWSP pada 13 peratus upah sehingga RM5,000 dan 12 peratus di atasnya, PERKESO pada 1.75 peratus sehingga siling RM6,000, SIP pada 0.2 peratus pada siling yang sama, dan levi HRD Corp pada 1 peratus bagi majikan dengan sepuluh atau lebih kakitangan.

Satu kadar persekutuan memang membezakan — mengikut kewarganegaraan, bukan geografi. Levi HRD Corp perlu dibayar ke atas warganegara Malaysia sahaja, dan KWSP bagi bukan warganegara yang didaftarkan dari 1 Ogos 1998 ialah 2 peratus dan bukannya 13. Kos berkanun terkumpul sesebuah pasukan bergerak jauh lebih banyak dengan campuran kewarganegaraannya berbanding dengan poskodnya.

Jadi aritmetiknya begini. Di Kelantan upah median ialah RM879 di bawah Selangor, tetapi bahagian besar peranan anda akan berada pada atau berhampiran paras minimum yang sama di kedua-duanya, dan seluruh timbunan kos tambahan adalah sama di kedua-duanya. Perbezaan itu nyata di tengah taburan dan lenyap di bahagian bawah.

Kluster mana yang benar-benar wujud?

Pulau Pinang dan Kulim: elektrik dan elektronik. Pembuatan ialah 47.3 peratus ekonomi Pulau Pinang — bahagian pembuatan tertinggi bagi mana-mana negeri Malaysia — dan ekonomi negeri itu berkembang 7.3 peratus pada 2025 kepada RM130.3 bilion, kedua terpantas di negara. MIDA merekodkan RM11.3 bilion pelaburan E&E yang diluluskan di Pulau Pinang merentasi 83 projek pada 2025, membawa 12,798 peluang pekerjaan. Di peringkat kebangsaan sektor produk elektrik, elektronik dan optik memegang 658,500 pekerjaan dengan 34,900 kekosongan yang tidak diisi. Tiada angka rasmi wujud untuk stok pekerja E&E di Pulau Pinang, iaitu jurang yang ketara memandangkan betapa pentingnya dakwaan itu kepada setiap tawaran Pulau Pinang.

Lembah Klang: perkhidmatan dan ibu pejabat. Selangor menyumbang 26.5 peratus KDNK kebangsaan pada 2025 pada RM460.1 bilion, Kuala Lumpur RM265.1 bilion. Perkhidmatan ialah 66.0 peratus pekerjaan kebangsaan. Kuala Lumpur juga mempunyai kurang guna tenaga berkaitan kemahiran terendah di negara pada 22.8 peratus berbanding 35.6 kebangsaan — bermakna graduan di sana lebih berkemungkinan melakukan kerja graduan.

Johor: modal tanpa jumlah kepala yang setara. Johor berkembang 8.0 peratus pada 2025, terpantas di negara, dan mengambil RM110.03 bilion pelaburan yang diluluskan — kira-kira 26 peratus daripada jumlah kebangsaan, dan tempat pertama. Tetapi lampiran MIDA yang sama merekodkan hanya 24,584 potensi pekerjaan daripada projek tersebut, kira-kira 10 peratus daripada 244,902 kebangsaan. Kuala Lumpur, dengan RM63.3 bilion, menjana 82,985. Jurang itu ialah profil pusat data dan modal berat JS-SEZ, yang sendirian menyumbang RM77.0 bilion merentasi 393 projek dan 18,406 pekerjaan pada 2025. Johor memenangi modal lebih pantas daripada ia memenangi pekerjaan, dan pelan buruh yang dibina atas tajuk pelaburan akan terlebih anggar kolam yang sedang dicipta.

Bagaimana pula dengan graduan dan pekerja asing?

Malaysia menghasilkan 332,871 graduan pada 2025 — tetapi tajuk itu termasuk sijil dan penamatan asasi. Angka ijazah ialah 143,241 sarjana muda, atau 187,301 pada peringkat sarjana muda dan ke atas. Mengikut bidang: perniagaan, pentadbiran dan undang-undang 94,891; kejuruteraan, pembuatan dan pembinaan 54,729; ICT 30,685. Kebolehpasaran ialah 92.3 peratus keseluruhan dan 95.7 peratus untuk kejuruteraan, tertinggi bagi mana-mana bidang.

Pengeluaran mengikut negeri tidak diterbitkan. Enrolmen mengikut negeri kampus diterbitkan, dan ia tertumpu: Selangor 479,992, Kuala Lumpur 200,840, Perak 90,969, Johor 89,360, Pulau Pinang 63,622.

Bukan warganegara ialah 3.38 juta, atau 9.9 peratus populasi, pada 2025, dan taburannya bukan seperti yang dijangka kebanyakan orang: Sabah 1.04 juta, Selangor 727,900, Johor 385,100, Kuala Lumpur 270,700, Pulau Pinang 179,900. Ambil perhatian ini mengira bukan warganegara, bukan pemegang permit — tanggungan, pelajar dan penduduk tetap termasuk di dalamnya — dan tiada kiraan rasmi pekerja asing berdaftar mengikut negeri wujud.

Apa yang berubah di Sabah dan Sarawak?

Undang-undang berasingan, bukan variasi. Sabah menguatkuasakan Ordinan Buruh Bab 67 dan Sarawak Bab 76, kedua-duanya dipinda oleh Akta A1753 dan A1754 dengan kesan dari 1 Mei 2025 kecuali Bahagian IVA. Jadual Pertama pengganti Sarawak mengekalkan ambang RM4,000 tetapi menyahpakai takrifan seksyen 2 bagi waktu kerja biasa dan kerja lebih masa bersama beberapa peruntukan lain, dan menambah Jadual Kedua dan Ketiga baharu tanpa persamaan Semenanjung. Tiada pemetaan seksyen demi seksyen.

Sarawak juga mengendalikan kebenaran kerjanya sendiri melalui GENESIS, meliputi bukan warga Sarawak termasuk rakyat Malaysia dari Semenanjung. Dan bagi pengambilan asing, Sabah mengekalkan tempoh pengiklanan MYFutureJobs berasaskan sektor — 7 hari untuk pertanian, perladangan dan pembinaan, 14 untuk perkhidmatan, 30 untuk pembuatan — di mana tempoh ekspatriat di tempat lain telah menjadi 7 hari sejak 1 Januari 2025. Pengecualian daripada pengiklanan tidak pernah menjadi pengecualian daripada kelulusan: s.60K Akta Kerja 1955 memerlukan persetujuan terlebih dahulu Ketua Pengarah bagi setiap pekerja asing, dengan denda RM100,000 atau lima tahun penjara.

Kesilapan lazim

Menganggap jurang gaji median sebagai penjimatan berkanun. Paras minimum ialah RM1,700 di mana-mana dan setiap peratusan kos tambahan adalah persekutuan.

Mencampurkan siri tahunan dan suku tahunan DOSM 2025. Kedua-duanya berbeza secara material bagi Sabah, Labuan, Kelantan, Putrajaya dan Selangor. Menggunakan kadar tahunan pada paras suku tahunan menghasilkan angka yang tidak disokong oleh mana-mana penerbitan.

Menarik perbandingan negeri daripada CSV data terbuka DOSM. Ia dihuraikan dengan bersih dan memulangkan angka yang munasabah, yang mana itulah masalahnya. Fail buruh negeri suku tahunan ialah vintaj tidak disemak semula yang usang, dan lajur Gini 2024 fail pendapatan isi rumah adalah salah bagi lima negeri termasuk Sabah, yang ditunjukkannya sebagai 0.405 berbanding 0.389 yang diterbitkan. Gunakan PDF penerbitan atau XLSX.

Menganggap gaji median sebagai pendapatan isi rumah. Gaji dan upah meliputi pekerja sahaja. Gaji bulanan median Malaysia ialah RM2,793 dan pendapatan isi rumah mediannya ialah RM7,017 — jadual yang mencampurkan kedua-duanya tidak mengukur apa-apa.

Membaca kepimpinan pelaburan Johor sebagai kepimpinan pengambilan. Dua puluh enam peratus modal kebangsaan, sepuluh peratus potensi pekerjaan kebangsaan.

Mengandaikan dasar HR Semenanjung merentas ke timur. Jadual Pertama Sarawak yang dipinda membuang takrifan yang Akta Kerja bergantung padanya, dan pemindahan ke Kuching melalui GENESIS.

Memetik jumlah kepala E&E untuk Pulau Pinang. Tiada badan kerajaan menerbitkannya. Yang diterbitkan ialah pelaburan, eksport dan pekerjaan projek yang diluluskan — semuanya aliran, tiada satu pun stok.

Apa yang seterusnya

Buat senarai pendek atas kolam, bukan harga: Pulau Pinang dan Kulim untuk kejuruteraan elektronik, Lembah Klang untuk kedalaman perkhidmatan dan kurang guna tenaga graduan terendah di negara, Johor untuk pembuatan dengan sauh gaji antarabangsa. Kemudian tetapkan harga tapak dengan kos perniagaan mengikut wilayah, pastikan anda boleh memindahkan barangan dengan infrastruktur dan ketersambungan mengikut wilayah, dan ketahui siapa yang benar-benar boleh meluluskan insentif dalam agensi pelaburan negeri.