Repatriating Profits and Dividends from Malaysia

Pengasas asing tiba dengan jangkaan wujudnya cukai pegangan dividen, kerana hampir setiap bidang kuasa yang setanding mempunyainya. Malaysia tidak mempunyai cukai sedemikian, dan kekeliruan ini menelan kos wang yang sebenar — dalam struktur yang dibina untuk mengelak cukai yang telah dimansuhkan, dan dalam penetapan harga yang mengandaikan kebocoran yang sebenarnya tidak pernah berlaku.

Tiada cukai pegangan dividen

Malaysia telah beralih kepada sistem tier tunggal: cukai yang dibayar oleh syarikat ke atas pendapatan bercukainya adalah muktamad, dan keuntungan itu kemudiannya boleh diagihkan tanpa sebarang cukai lanjut.

Peruntukan yang terpakai ialah perenggan 12B Jadual 6 Akta Cukai Pendapatan 1967, yang mengecualikan mana-mana dividen yang dibayar, dikreditkan atau diagihkan kepada mana-mana orang selain daripada individu apabila syarikat yang membayarnya tidak berhak menolak cukai di bawah Akta tersebut.

Justeru, sebuah anak syarikat Malaysia yang membayar dividen kepada syarikat induknya di Singapura, Hong Kong atau Delaware tidak menolak apa-apa dan tidak mengemukakan apa-apa bayaran kepada LHDN. Tiada borang, tiada kelulusan dan tiada tuntutan perjanjian percukaian diperlukan — pengecualian ini terpakai di tangan pemegang saham, secara domestik dan tanpa syarat.

Pengecualian: pemegang saham individu bermula YA2025

Frasa “selain daripada individu” dimasukkan melalui s.17 Akta Kewangan 2024, dan ia mengecualikan individu daripada pengecualian am tersebut. Sebagai gantinya:

• Perenggan 12B(2) Jadual 6 mengecualikan dividen kepada seseorang individu yang berjumlah RM100,000 atau kurang; dan
• Bahagian XXII Jadual 1, yang dimasukkan melalui s.16 Akta yang sama, mengenakan cukai pendapatan sebanyak 2% ke atas setiap ringgit melebihi RM100,000 daripada pendapatan dividen seseorang individu yang dianggap di bawah s.14 sebagai terbit dari Malaysia.

Kedua-duanya berkuat kuasa bermula tahun taksiran 2025, di bawah s.3(1) Akta 862.

Baca skop peruntukan ini dengan teliti, kerana ia sering disalah-nyatakan sebagai cukai ke atas individu pemastautin. Bahagian XXII mengenakan cukai ke atas “pendapatan seseorang individu”, tanpa sebarang syarat pemastautinan, dan peruntukan pengenaan cukai s.6(1)(x) — yang mengenakan kadar dalam Bahagian XXII Jadual 1 — meliputi “seseorang individu, yang merupakan pemegang saham sesebuah syarikat, sama ada melalui pemegangan saham secara langsung atau seorang penama”. Syarat utamanya ialah dividen itu bersumberkan Malaysia, bukan bahawa pemegang saham itu tinggal di sini. Seseorang individu bukan pemastautin yang memegang saham dalam sebuah Sdn Bhd termasuk dalam skop pengenaan cukai ini.

Implikasi praktikal untuk perancangan adalah jelas: pemegang saham korporat asing berada sepenuhnya di luar skop pengenaan cukai ini. Apabila pemilik muktamad adalah individu, memegang saham melalui sebuah syarikat berbanding secara peribadi adalah perbezaan antara perenggan 12B(1) dan Bahagian XXII.

Apa yang tidak bebas cukai

Kadar sifar ini terpakai kepada dividen, bukan kepada setiap bayaran kepada syarikat induk. Jumlah wang yang disalurkan keluar sebagai faedah ke atas pinjaman pemegang saham dikenakan cukai pegangan di bawah s.109 pada kadar 15%, royalti pada 10%, dan yuran bagi kelas pendapatan khas di bawah s.109B pada 10%. Menamakan semula sesuatu pengagihan sebagai yuran pengurusan untuk mengeluarkannya dari Malaysia menukarkan dividen yang tidak dikenakan cukai kepada bayaran yang dikenakan cukai — dan satu yang kebolehtolakannya berisiko di bawah lengan-lengan penolakan s.39(1) sekiranya cukai pegangan tidak dijelaskan.

Syarat FEP yang sering terlepas pandang

Bank Negara tidak mengenakan sebarang siling ke atas pemulangan wang dan tidak memerlukan sebarang kelulusan. Bahagian E Notis 4 bagi Notis Dasar Pertukaran Asing membenarkan seorang bukan pemastautin memulangkan dana dari Malaysia, termasuk pendapatan yang diperoleh dan hasil daripada pelupusan Aset Ringgit, tertakluk kepada dua syarat: pemulangan itu dibuat dalam mata wang asing, dan penukaran ringgit kepada mata wang asing dilaksanakan menurut Bahagian B Notis 1.

Syarat pertama itulah yang menjadi teras. Notis-notis ini mengandaikan wang keluar dari Malaysia dalam mata wang asing; permintaan untuk memindahkan ringgit ke luar negara bukanlah perkara yang diluluskan oleh Bahagian E.

Satu peruntukan yang berguna terdapat dalam Notis 7. Lampiran B membenarkan seorang pengeksport pemastautin menerima kurang daripada nilai penuh hasil eksportnya apabila ia memasuki suatu susunan ofset dengan seorang bukan pemastautin yang meliputi, antara lain, bayaran dividennya sendiri. Mengimbangi (netting) dividen terhadap belum terima daripada rakan niaga luar negara yang sama adalah diperuntukkan secara jelas.

Kesilapan lazim

Membajet untuk cukai pegangan dividen sebanyak 5% atau 10%. Tiada cukai sedemikian, pada apa jua kadar, bagi mana-mana pemegang saham.

Menganggap 2% itu hanya terpakai kepada rakyat Malaysia. Bahagian XXII digubal berdasarkan individu dan sumber dividen dari Malaysia, bukan status pemastautinan individu itu.

Menganggap RM100,000 itu sebagai pengecualian ke atas keseluruhan jumlah. Ia adalah suatu ambang: 2% terpakai ke atas lebihan melebihi RM100,000, bukan ke atas ringgit pertama sebaik sahaja ambang itu dilepasi.

Mengejar kadar perjanjian percukaian. Undang-undang domestik sudah pun memberikan kadar sifar kepada pemegang saham korporat. Tiada apa-apa lagi untuk dikurangkan oleh sesuatu perjanjian.

Langkah seterusnya

Sahkan sama ada pemegang saham muktamad anda memegang saham secara peribadi atau melalui sebuah syarikat, kerana bermula YA2025 itulah yang menentukan sama ada Bahagian XXII terpakai langsung atau tidak. Kemudian, semak bahawa syarikat itu mempunyai keuntungan boleh agih dan bahawa para pengarah boleh memberi kebenaran secara sah ke atas pengagihan tersebut di bawah syarat kesolvenan dalam Akta Syarikat 2016 — kedudukan cukai adalah bahagian yang mudah. Akhir sekali, persetujui mata wang penyelesaian dengan bank anda sebelum mengisytiharkan dividen.